معرفی شهرستان

کامیاران

كامیاران از شهرستانهاى زیبای استان كردستان است كه در فاصله ۶۵كیلومترى جنوب سنندج واقع شده است. موقعیت‌ مناسب‌ شهر كه‌ در مسیر جاده‌ كاروانی‌ قدیمی‌ شمال‌ غرب‌ به‌ سمت‌ جنوب‌ غربی‌ است‌، موجب‌ رونق‌ و توسعه‌ شهر كامیاران‌ شده‌ است‌. این‌ شهرستان‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌ سنندج‌، از جنوب‌ به‌ كرمانشاه‌، از شرق‌ به‌ سنقر كلیایی‌ و از غرب‌ به‌ پاوه‌ و استان‌ كرمانشاه‌ محدود است‌. جمعیت‌ این‌ شهرستان‌ 106100 نفر و شهر دیگر آن‌ موچش‌ است‌ بخش‌ شرقی‌ و شمال‌ شرقی‌ كامیاران‌ كوهستانی‌ است‌ و دره‌های‌ زیبا و خوش‌ آب‌ و هوایی‌ دارد و در بخش‌ جنوبی‌ به‌ دشت‌ كرمانشاه‌ متصل‌ است‌.. ویژگیهاى عمومى، فرهنگى، مردم شناختى مردم این شهرستان نیز مانند سایر نواحى استان كردستان است. این شهرستان در فصول بهار و پاییز آب و هواى دلپذیرى دارد. نقاط دیدنى و جذاب این شهر عبارتند از كتیبه باستانى تنگى ور، : بقعه‌ پیرعكاشه‌، مقبره‌ شیخ‌ عباس‌ كومایین‌، تپه تیانه، تپه تومره ریزه، نقش برجسته و سنگ نبشته اورامان، چشمه آب معدنى گوار، رودخانه تنگى ور، روستاى شگفت انگیز و تاریخى پالنگان. همچنین تأسیس مجتمع پرورش ماهیان سرد آبى (قزل آلا) واقع در ۴۵كیلومترى كامیاران ـ مریوان در بستر رودخانه سیروان با ظرفیت ۵۶۴ تن در سال بزرگترین مجتمع سردآبى كشور به شمار مى آید و به جذابیت منطقه افزوده است.

بالا

رودخانه های معروف حوزه کامیاران

رودخانه سیروان

سیروان مهمترین و معروفترین رودخانه ناحیه اورامان می‌باشد و مسیر نسبتاً طولانی و پر پیچ و خمی دارد . این رودخانه در بخش غربی و شمال غربی اورامان قرار گرفته است . بخش اعظم آب رودخانه سیروان از چشمه‌‌های دامنه شرقی و غربی شاهو ، دامنه جنوبی و غربی كوسالان ، دامنه جنوبی دالانی و دامنه های آتشگاه و ماكوان تامین می‌گردد . به علت عرض كم امكان قایق رانی در سیروان وجود ندارد .سیروان منطقه اورامان را به دو بخش تقسیم نموده است و تنها راه ارتباطی مهم بین این دو بخش پل دوآب در حدود 25 كیلومتری شمال غربی پاوه می‌باشد .در كناره شمالی سیروان مقبره سلطان اسحاق در نزدیكی روستای شیرخان واقع شده است . سیروان بعد از طی مسیری طولانی با رودخانه لیلی تلاقی پیدا كرده و وارد كردستان عراق می‌شود.

رودخانه لیلی

این رودخانه در قیاس با سیروان دارای حجم آب كمتری است و آب آن از چشمه‌‌های دامنه جنوب‌غربی شاهو ، دامنه شرقی ماكوان و دمنه غربی كله‌خانی و بیزل تامین می‌شود . این رودخانه نیز مسیر پر پیچ و خمی دارد و در محلی به نام كلور در منتهی الیه ضلع غربی كوه بیزل با سیروان تلاقی پیدا می‌كند . در كناره‌های شرقی و غربی لیله روستاهای زیادی قرار گرفته‌اند كه مهمترین آنها روستای مزران می‌باشد .

جنگل دامنه شرقی شاهو

این جنگلها عمدتا در مسیر جاده (پاوه بل كامیاران) قرار گرفته و از وسعت وتراكم زیادی برخوردارند . جنگل مذكور از نزدیكی روستای داریان شروع شده و به طرف شرق تا حوالی روستای پالنگان ادامه پیدا می كند روستای اسپریز كه در دل این جنگل قرار گرفته ومقبره پیر اسماعیل نیز در آنجا واقع شده است، یكی از نقاط دیدنی این مسیر می باشد.

بالا